CO WSPÓLNEGO MAJĄ ŚWIĘTA BOŻEGO NARODZENIA Z NAKSZATRĄ MRIGASHIRA

Wczorajsza pełnia Księżyca przypadła w nakszatrze Mrigashira zwanej Gwiazdą Poszukiwań. W astrologii syderycznej łączy ona dwa znaki zodiaku: Byka i Bliźniąt. Byk jest znakiem ziemskim a Bliźnięta powietrznym. Opiekunem tej części nieba jest Soma (Księżyc). Soma oznacza nektar nieśmiertelności ale też to, czego poszukujemy i po co sięgamy, gdyż wyzwala w nas błogość – poczucie radości, miłości, piękna, łączności i przyjemności. Nakszatrze Mrigashira przyporządkowana jest planeta Mars.

Na niebie Mrigashira obejmuje region zwany gwiazdozbiorem Oriona. Jeśli narysujemy linię bezpośrednio na północ od trzech gwiazd w pasie Oriona, dojdziemy do gwiazdy Capella (Alpha Auriga) zwanej sercem Brahmy – głównego duchowego punktu mocy w zodiaku wedyjskim. Symbolem tej części nieba jest sarna bądź jeleń (z ang. deer). Mówi się o niej także, że jest to głowa Stwórcy, Brahmy. W literaturze wedyjskiej czytamy, że Brahma będąc w pogoni za swoją córką przyjął postać tego zwierzęcia.

W roku 4000 p.n.e. Słońce podczas równonocy wiosennej przebywało w gwiazdozbiorze Oriona, nakszatrze Mrigashira. W tamtych czasach był to pierwszy miesiąc i nosił nazwę Agrahāyaṇa, gdzie Agrah oznacza „pierwszy”, „początkowy” a Ayana – „zbliżanie się”, „nadchodzenie” wskazując na podróż Słońca, równonoc.

Obecnie według hinduskiego kalendarza Agrahāyaṇa, której inną nazwą jest właśnie Mrigashira, to dziewiąty miesiąc księżycowy. Jego data jest ruchoma i rozpoczyna się w nowiu lub pełni Księżyca mniej więcej o tej samej porze roku. W tym roku w Północnych Indiach trwa on od 5 do 25 grudnia a w Południowych Indiach od 22 listopada do 21 grudnia b.r.

Co ciekawe, w miesiącu Mrigashira na całym świecie obchodzone jest najbardziej popularne święto – Boże Narodzenie. Miesiąc ten jest uważany za najbardziej korzystny ze wszystkich miesięcy w roku. Interesującą rzeczą jest to, że w kulturze hinduskiej zaleca się w nim spożycie ryby. Oprócz religijnego znaczenia, jakie Boże Narodzenie niesie dla Chrześcijan, jego obchodom nieodzownie towarzyszy Święty Mikołaj i renifery.

Co Święty Mikołaj ma wspólnego z Bożym Narodzeniem? Zwróćmy uwagę na załączony obrazek, który pewnie wszyscy dobrze znamy – przedstawia on Świętego Mikołaja ubranego na czerwono – kolor wspomnianego wyżej Marsa. Mikołaj siedzi w wozie ciągnionym przez renifery (z ang. reindeer), które stanowią nawiązanie do symboliki Mrigashira (jelenie, deer). Najbardziej znamy dziewiątego renifera – Rudolfa z czerwonym nosem. Mars zarządza nosem i w numerologii powiązany jest z liczbą 9. Przypomnijmy, że w hinduskim kalendarzu Mrigashira to dziewiąty miesiąc księżycowy. Wóz wzbija się ku górze wskazując tym samym na połączenie znaku ziemskiego z powietrznym (Byk i Bliźnięta). To skrzyżowanie znaków zodiaku wskazuje, że tutaj zachodzi metamorfoza – jest to rodzaj skoku, jaki wykonują renifery (jelenie) opuszczając bezpieczny znany ziemski grunt, jakim jest znak Byka i wzbijając się w nieznaną przestrzeń lotnych Bliźniąt. Widokowi towarzyszy Księżyc (Soma). Nie brakuje też śniegu. Wiemy, że dzieci uwielbiają lepić z niego bałwany, które jak wiemy swym wyglądem przypominają Księżyc. Reprezentuje on mamę i energię opiekuńczą, dlatego rządzi wczesnym dzieciństwem. Stąd kiedy zimą widzimy bałwany, przywodzą one miłe wspomnienia. Jeśli mamy dzieci, lepienie z nimi bałwana warto traktować jako remedium na wzmocnienie Księżyca – wszystkim towarzyszy wtedy dobry nastrój, pozytywne emocje i tym samym uspokaja się umysł (Księżyc).

Wspomniane zostało, że Mrigashira zwana jest „Gwiazdą Poszukiwań”. Okres listopad – grudzień nieodzownie wiąże też z zastanawianiem się co kupić swoim najbliższym, gonitwą i wyszukaniem prezentów oraz z zakupami. W wigilię, dzieci wypatrują pierwszej gwiazdki i wyczekują prezentów pod choinką.

Jeszcze jednym astronomicznym i astrologicznym sekretem magii świąt jest to, że po przeciwnej stronie nakszatry Mrigashira znajduje się samo centrum naszej Galaktyki – nakszatra korzenia, Mula. Tutaj mamy do czynienia z tzw. strefą gandanta – miejscem, w którym istnieje duchowy węzeł. Wszyscy przychodzimy z nim na świat i tym samym musimy go rozwiązać. Oznacza to przekroczenie mostu pomiędzy ziemią a niebem, żywiołem ziemi (Byk) a żywiołem powietrza (Bliźnięta). Węzeł ten rozwiązujemy w przeciwległym regionie w nakszatrze Mrigashira po to, by zrównoważyć obie energie i dzięki temu – jak symboliczna sarna – móc swobodnie i z lekkością poruszać się po świecie i jego wymiarach. To dlatego właśnie w czasie świąt Bożego Narodzenia zwykle stajemy się bardziej spokojni, łagodni, zrelaksowani i kochający. Sami ciesząc się pogodą ducha, życzymy wszystkim dużo zdrowia, radości, spokoju i tych wszystkich miłych rzeczy, które składają się na wspaniałą celebrację – zarówno Świąt jak też całego uroku i magii, jakimi wypełnione jest Życie.